در اين آيه دنباله‌ى آن را گرفته و براى دستور بهمه‌ى مسلمانان است كه ] 136 بگوئيد ما به خدا ايمان داريم و هر چه بوسيله‌ى قرآن بر ما نازل شده و هر چه بابراهيم و اسمعيل و يعقوب و پيغمبرانى كه از اسباط و فرزندان يعقوب بودند و باز آنچه را كه به موسى و عيسى داده‌اند و آنچه به پيغمبران از پروردگارشان رسيده است و جدائى ميان آنها نمى دانيم و ما تسليم و فرمانبردار او هستيم . 137 پس اگر ايشان به آنچه شما پذيرفته‌ايد بگرويدند كه همانا به راه راستند و رستگار شوند و اگر پشت كردند و با شما ناسازگار شدند بانديشه‌ى دو دستگى هستند و به زودى خدا شرشان از شما بگرداند كه او شنوا است و دانا . جهت نزول : مجمع : گفته‌اند : يهود و نصارى فرزند خود را شست و شو مىكردند و يا برنگى رنگين مىكردند و مىگفتند : اين وسيله‌ى پاكى فرزند و سعادت او است . آيت 138 در رد اين ادّعا نازل شده است . ترجمه : 138 ما مسلمانان برنگ معيّن از جانب خدا [ و خوى يكتاپرستى باشيم ] و كدام رنگ شده و خوى گرفته‌اى از رنگ و خوى كه خدا [ براى آنها معيّن كرده است ] بهتر باشد با اينكه ما او را پرستنده‌ايم و بس . سخن مفسّرين : * ( قُولُوا آمَنَّا بِاللَّه ) * - 136 كشف : از ابو هريره نقل است كه يهود تورات را به عربى مىخواندند و به عربى براى مسلمانان تفسير مىكردند . پيغمبر به مسلمانان فرمود نه آنها را تصديق كنيد و نه تكذيب و به آنها چنين بگوئيد « آمَنَّا بِاللَّه » تا آخر . * ( وَالأَسْباطِ ) * - 136 مفسّرين نوشته‌اند : كلمه‌ى اسباط از بنى اسرائيل بمعنى قبيله است در اولاد اسمعيل و سبط در لغت بمعنى نواده است كه فرزند زاده باشد و مناسبت نامبردن آن